مرگ جاده

jade — Sun, 27 Dec 2009 09:04:41 GMT

من از هوای جاده دلگیرم!

بی ستاره ترین شب ها

jade — Fri, 11 Dec 2009 13:37:37 GMT

ای کاش همیشه واژه ها بیانگر احساسات واقعی آدمیان بودند
لحظه های هست
که انسان یک دنیا گفتنی دارد
اما هیچ واژه ای
توانایی آن را ندارد
که واقعیت این گفتنی ها را روی کاغذ آورد
و اینک آن دمی ست که قلم سر ستیز دارد .........

*****
چگونه می توان از وداع شاعرانه ترین شاعر خواست
امشب از راه می رسد
بی ستاره ترین شب ها
آری
می خواهم بنویسم
گرچه همیشه آسان نیست
نوشتن به سفر نیز ماند
، نمی گویم،
زیرا سفر است که زیبایی های زندگی را به رخ می کشد
اما امشب چه خواهیم کرد
چه خواهیم گفت
باید صبورانه سخن گفت
باید با سکوت
سخن گفت

تمام

jade — Wed, 09 Dec 2009 08:15:01 GMT

گاهی باید فراموش کنی،قبل از آنکه فراموش شوی.

اما افسوس که فراموش کردن کار هرکسی نیست!

jade — Tue, 08 Dec 2009 10:55:59 GMT

ميخواهم خودم را آنجايي پيدا كنم، كه تو گم شدي!

همانجايي كه من ،

همانجايي كه تو ،

همانجايي كه ما...

همانجايي كه داستان نصفه ماند!

خاطرات قدیمی

jade — Sun, 06 Dec 2009 12:49:30 GMT

برگرفته از "خاطرات قدیمی یک عاشق"

جهان امروز دارای مدرن ترین و سریع ترین وسیله های ارتباطی است. جهانی که توی اون فاصله بین آدم ها به اندازه یک کلیک ساده است و حتما ما آدم های امروزی کلی به این موضوع افتخار می کنیم که آره ما چقدر از نسل های اخیر خودمون جلوتر و پیشرفته تریم!اما تو همین جهان ما شاهد دور تر شدن و دور تر شدن هرچه بیشتر آدم ها از همدیگه هستیم به طوری که برای رفع این مشکل از راهکارهای مجازی استفاده شده و برای بهبود این مساله انواع مختلف سایت های ارتباطی و دوستیابی با عنوان های مختلف ایجاد شدند اما ما شاهد این هستیم که مشکل دور شدن آدم ها از هم حل که نشد هیچ٬ بلکه عدم استفاده درست از این راهکارها منجر به زده شدن و منزجر شدن روز به روز آدم ها از همدیگر هم شد.و نتیجه این که می بینیم نتنها این وسایل مدرن و پیشرفته کمکی به تنهایی انسان امروز نکرد بلکه باعث بدتر شدن اوضاع هم شد.

نکته قابل تامل این هست که در سایت های مذبور لیست دوستان عموم افراد سر به فلک کشیده اما اگه کمی با خودمون فکر کنیم می بینیم که تو لیست های دوستان ما تعداد به اصطلاح دوستان ما که واقعا دوستشون داریم و تمایل ارتباط با اونا رو داریم کم هست و یا شاید اصلا چنین فردی رو تو لیستمون نداریم!اما تمایل افراد به عضو شدن در این سایت ها و افزودن هرکسی که دستشون می رسه در لیستشون(!) این نکته رو بیان می کنه که مردم امروزی هم علاقه مند به ارتباط با همدیگر هستند هرچند که در ظاهر کمتر این طور نشون می دهند!

پ.ن:آیا آدم های زمینی بعد از ما راهکاری برای دور شدن انسان ها از تنها شدن دارند؟!

ناامید

jade — Thu, 03 Dec 2009 10:31:16 GMT

به سراغ صندوق آرزوهام ميرم به آرزوهام نگاه مي‌كنم ، چه آرزوهاي رنگارنگي چقدر اميد داشتم ولي همه چي برام تموم شد.

رنگ سياه برميدارم روي تمام آرزوهام رنگ سياه مي‌پاشم كه يك وقت چشمم بهشون نخوره .

ديگه اثري از آرزوهام نيست من آرزويي ندارم خيلي خوشحالم از اين كه آرزو ندارم.ولي يه چيزي قلبمو ميسوزونه نمودونم چيه من كه ديگه چيزي نميخوام آرزويي ندارم پس خدا چرا اينطوري ميشم .

ديگه دارم از بي‌خبري ديونه ميشم خيلي سخته. هر شب قبل خواب به خودم ميگم: .... امروزا چكار كرد حالش خوبه؟

دیگه نمیتونم بنویسم..

سال نو مبارك :)

jade — Thu, 19 Mar 2009 22:24:48 GMT

jade — Sun, 01 Mar 2009 19:20:30 GMT

یک روز من هم خواهم رفت....
بی خبر و ناگهانی..... شاید آن روز کسی باشد که روزها را خواهد شمرد تا من برگردم...اما...
می روم تا دیگر شاهد کوچه های خاطراتم نباشم....تا دیگر دلم رنج نکشد...تا دیگر از صدای دلنشینی مست نشوم و...
می روم تا دوباره عاشق نشوم...تا دوباره چشمان زیبایی را نبینم که به بهانه ی دوری از آنها بازهم آه سوزناکی بکشم و...
آه....
این دل کوچک من....چه اسرار و حکایتهای عجیبی را درخود پنهان کرده....
چه ساده بود این دل...که در نزد زیبارویی خود را می باخت....محبت می نمود...و باز بی وفایی....
چگونه خوش کنم این دل کوچک خود را.....

ای تنهایی من...
تو را به هیچ چیز
نه رویای ناشناخته ای
نه صدای فراموش شده ی خوشبختی
عوض نمی کنم
ای خلوت بی صدا
دیگر ترانه ی دلدادگی نمی خوانم
اما در آستانه ی این قلب در به در
همیشه تو را آرزو می کنم....

شاید وقتی دیگر

كادوي تولد!

jade — Mon, 24 Nov 2008 15:57:00 GMT

يادش بخير روزهايي كه دوستم داشتي

يادش بخير روزهايي كه با يه بوسه ي من از خواب پا مي شدي

يادش بخير روزهايي كه همه ي حرفهاتو با من مي زدي

يادش بخير روزهايي كه بي من مي مردي

يادش بخير روزهايي كه همه ي وجودت من بودم

يادش بخير روزهايي كه قلبت واسه من مي زد

يادش بخيراون روزي كه با هم رفته بوديم جيگري

يادش بخير اون روزي كه مي پريدم بيرون خونه كه باهات حرف بزنم

يادش بخير صبح روز عيد فطر

يادش بخير اون روزتولدت

يادش بخير روز تولدم

پ.ن1: چرا كادويه تولدي كه بهم داده بودي رو پس گرفتي ازم؟

روابط آدم ها

jade — Mon, 17 Nov 2008 10:12:37 GMT

گاهی به روابط آدم ها که نگاه می کنم احساس می کنم چه شباهتی بین روابطشان و خانه هایشان می توان پیدا کرد .

وقتی که در لحظه ای عجیب با کسی برخورد می کنند که شبیه باورهایشان است و شورانگیز از پا چه دویدن که با سر می دوند و در اقداماتی عجیب و غریب ، با تمام وجود به او ابراز محبت می کنند .درست مثل وقتی که سرسرای خانه را آرایش می دهند در ذهنشان بارها و بارها قدو قامت و کلام و بیان طرف مقابل را می آرایند و در بهترین مکان خانه جایش می دهند .

روزها می گذرد و دوستی دوطرفه می شود .دیگر اشکالی ندارداگر مثل اتاق های جانبی و حتی آشپزخانه خودمانی تر به رفیقشان بنگرند .

بعد از مدتی زیاد تکرار شدن دوطرفه دوستی تصمیم می گیرند فواصل را به گونه ای تنظیم کنند که گویی می خواهند تابلویی به دیوار اتاق کارشان بکوبند .

بسته به نوع نگرششان زمانی فرامیرسد که باید تغییر دکوراسیون بدهند یا اینکه خانه را یکجا عوض کنند . بنابراین با کمال دقت جول و پلاس دوست محترم وشورانگیزشان را به کمد دیواری منتقل می کنند .

کم کم کمد دیواری که البته کمدهای دیواری فعلی از ظرفیت کمی برخوردارست پر می شود از جول و پلاس هایی که جاگیرند .

اینجاست که به یک انباری ، زیر پله ، بالاپله یا در بهترین وضعیت حیاط خلوت نیاز پیدا می کنند و آن رفیق خوش باور باید خدا را شکر کند که نعمت حیاط خلوتی را از دست نداده چون ممکن بود که در اولین جابجایی یا اسباب کشی درست زمان جا دادنش در انباری ، یک دوره گرد فریاد بزند (اساس کهنه منزل خریداریم ) تا رفیق شور زده اش در قبال دریافت یکی دو اسکناس 500 تو مانی از شرش رهایی یابد و یا اصلا از کارگران شریف شهرداری بخواهد در قبال دریافت 1000 تومانی ناقابل این رفیق نوخاله را به بخش بازیافت عودت دهند .

مجبور نیستیم وقتی خودمان و احساسمان را نمی شناسیم دیگران را درگیر کنیم .چون ممکن است یک روز زلزله شود و ما زیر آوارهمین خانه ای که ساخته ایم مدفون شویم .

پ.ن :چه خوب است نگاهمان به دوستی خریدنی ، فروختنی ، از سر عادت و یا از همه این ها بدتر از سر فراغت نباشد .